--> Blog | Jerzy Hajduga. Poezja. Blog autorski. Nowe wiersze.

Wychodzę z tłumu

cicho i tylko

cień gołębia

otwiera

skrzydło

 

chwieje się

powietrze

 

[Wychodzę z tłumu, Jerzy Hajduga]

   

Jak z wiersza Gałczyńskiego

Kochajcie wróbelka, dziewczęta/ kochajcie do jasnej cholery! Inny poeta w ogródku kawiarnianym. Już nie patrzy na zegarek, pogodził się, że ten ktoś nie przyjdzie. Coś pisze, coś czyta. Chyba poeta. Chciał się upewnić wróbelek, nawet się przysiadł.

 

(więcej…)

Jeszcze

Praca nad moim nowym tomikiem wierszy trwa – jeszcze. Co do sporej części tekstów panuje zgoda wśród przyjaciół, ale jeszcze trzeba doszlifować książkę, żeby była spójna wizja.

 

(więcej…)

O kobiecie, której nie ma

W Teatrze Kotłownia w Drezdenku 14 maja 2017 roku odbyła się kolejna premiera pt. „Kobieta, której nie ma”.

 

(więcej…)

Ten mój wiersz

Wiersze o Mamie pojawiają się w każdym moim tomiku. Są jak zdjęcia ukochanej osoby, które nosi się w portfelu, w komórce, między kartkami i na kartce. A ten mój wiersz?

 

(więcej…)

Mój nowy tomik wierszy

Wiosną tego roku (2017) powinien ukazać się mój nowy tomik wierszy. Wiersze już są w rękach innych poetów, którzy czytają, układają je w pewną całość i zastanawiają się nad tytułem.

 

(więcej…)

Spotkania na krzyżowej drodze

W Wielkim Poście bardzo uroczyście spotykamy się na drodze krzyżowej w każdy piątek, często w świetle reflektorów i błyskach fleszy.

 

(więcej…)

Kontemplując ciszę (Współbrzmienie)

Ta książka to nie tylko dialog formy z treścią, to też organiczne połączenie obrazu i słowa. Współbrzmienie to harmonia ascetycznego kadru i minimalistycznej frazy – pisze Anna Dominiak.

 

(więcej…)

Z Danutą Szaflarską rozerwanie nieba

Za godzinę spektakl Rozerwanie nieba w Teatrze Kotłownia, w podziemiach kościoła pw. Przemienienia Pańskiego w Drezdenku. W ciągu dwóch lat to już trzecie podejście aktorów do prozy Zygmunta Marcinkowskiego i moich wierszy. Powroty zastanawiające (nawet nie pytam), ale motyw Matki w tych tekstach wszystko tłumaczy. Za każdym razem głębiej, najgłębiej dopracowany w inscenizacyjnym przekazie.

 

(więcej…)

Dyskretny urok kolędy

Okna starej kamienicy rozwieszone jak światełka na choince. Wchodzę do bramy, na korytarzu ciemno. Szukam światła, szukam drzwi.

 

(więcej…)

Opłatki i wigilie

Jeszcze kilkanaście lat temu, gdy w swoich felietonach pisałem o rozmaitych opłatkach i wigiliach urządzanych w różnych miejscach i środowiskach, nie przypuszczałem, że ta forma spotkań zamieni się w swoisty maraton.

 

(więcej…)